گذر در وبلاگ

یکی از راههایی که میشه بخشی از واقعیت زندگی رو تو اون دید دقت کردن تو اتفاقات دنیای مجازیه.

مثلا کافیه رو صفحه اول همین سایت http://www.blogfa.com/ بخش آخرين وبلاگ هاي بروز شده هر چند ثانيه يكبار كليك كنيد، مي بينيد كه خيلي سريع بلاگها خودشون رو نمايش ميدن و خيلي سريع هم جاشون به بعدي ميدن. ميشه از ديدن سايت هاي متنوع لذت برد.  ميشه به گذر سريع اونا نگاه كرد. ميشه تنوع عقايد رو ديد. ميشه حركت رو ديد. بلاگهايي كه ميان و سريع از صفحه اول محو ميشن. البته از بين نميرن، فقط فرصت ديدن اوناست كه تموم شده.  يعني اينكه فرصت براي همه هست، اما سريع ممكنه تموم بشه، ممكن هم هست يك كم ديرتر، اما بالاخره تموم ميشه.

دنياي مجازي، آينه اي از زندگي ذهني آدماست، اون تو بهتر ميشه آدما رو از رو نوشته هاشون ديد، خوب ، بد، غمگين، عاشق، متخصص، دروغگو...... . اين همون چيزهايي كه نميشه بسادگي تو برخورد با خود آدما ديد.

شام آخر

چند شب قبل در تلويزيون، شبكه 4، تله تاتري كمدي به نام "شام آخر" پخش شد، كه موضوع اون مربوط به مهماني بود كه در آن كليه افراد، با حضور جناب مرگ ، كه اونو ميديدن، در موارد مختلف (سياسي، اجتماعي، هنر، طنز،...) بحث مي كردن، فقط براي آنكه از مرگ توجهشون دور بشه، ولي آخر مرگ با تاكيد بر حضور خودش، و با تحكمي كه خاص مرگه، تمام اونارو متوجه كرد و در نهايت همشون رو با خودش برد. بگذريم از اينكه شاهكارهاي صدا و سيما در ارايه برنامه هايي با مضامين مرگ، روح،... و جو غم و اندوه در تمام برنامه هاش، وقت و بي وقت تمومي نداره، تا اونجا كه حتي تو كمدي هاش (كه قاعدتا بايد باعث انبساط ذهن بشه) هم از اين دست مسائل وارد ميكنه، اما از اينا كه بگذريم، و با فرض اينكه اين نمايش رو كمدي فرض نكنيم، و فرض كنيم كه در زمان مخصوص خودش، و مثلا براي گروهي انسان فراموش كار خدا، پخش شده، اونوقت بايد گفت كه تله تاتر عالي بود، و وصف زندگي آدم هايي رو نشون ميداد كه عليرغم عيان شدن حضور گاهگاهي مرگ، سعي داشتن از اون فرار كنن، سياست‌، هنر، رقص، ... هيچكدوم نتونست واقعيت رو تغيير بده، كه اون واقعيت انجام به موقع وظيفه جناب مرگ بود. كاش وقت نشناسي صدا و سيما در پخش اين تله تاتر، ميگذاشت ارزش اين نمايش بيشتر معلوم بشه.