شروعي ديگر ، هرزمان

چند شب قبل در تلويزيون، شبكه 4، تله تاتري كمدي به نام "شام آخر" پخش شد، كه موضوع اون مربوط به مهماني بود كه در آن كليه افراد، با حضور جناب مرگ ، كه اونو ميديدن، در موارد مختلف (سياسي، اجتماعي، هنر، طنز،...) بحث مي كردن، فقط براي آنكه از مرگ توجهشون دور بشه، ولي آخر مرگ با تاكيد بر حضور خودش، و با تحكمي كه خاص مرگه، تمام اونارو متوجه كرد و در نهايت همشون رو با خودش برد. بگذريم از اينكه شاهكارهاي صدا و سيما در ارايه برنامه هايي با مضامين مرگ، روح،... و جو غم و اندوه در تمام برنامه هاش، وقت و بي وقت تمومي نداره، تا اونجا كه حتي تو كمدي هاش (كه قاعدتا بايد باعث انبساط ذهن بشه) هم از اين دست مسائل وارد ميكنه، اما از اينا كه بگذريم، و با فرض اينكه اين نمايش رو كمدي فرض نكنيم، و فرض كنيم كه در زمان مخصوص خودش، و مثلا براي گروهي انسان فراموش كار خدا، پخش شده، اونوقت بايد گفت كه تله تاتر عالي بود، و وصف زندگي آدم هايي رو نشون ميداد كه عليرغم عيان شدن حضور گاهگاهي مرگ، سعي داشتن از اون فرار كنن، سياست‌، هنر، رقص، ... هيچكدوم نتونست واقعيت رو تغيير بده، كه اون واقعيت انجام به موقع وظيفه جناب مرگ بود. كاش وقت نشناسي صدا و سيما در پخش اين تله تاتر، ميگذاشت ارزش اين نمايش بيشتر معلوم بشه.