شروعي ديگر ، هرزمان

تیم فوتسال تیم لیبی رو برد، قبلش هم با بدشانسی با اسپانیا مساوی کرد، چند وقت پیش هم تیم والیبال قهرمان آسیا شد، تیم جوانان والیبال هم همینطور، به تیم بسکتبال هم میشه افتخار کرد، و به بقیه بازی های تیمی غیرمعروف، بدون آنکه بریز و بپاش آنچنانی داشته باشند، هوادارن سینه چاک و رنگ های آبی و قرمز، و از همه مهمتر مدیران لایق و ویژه (!) ، دارن خوب پیشرفت میکنن. ولی چون طرفدار زیادی ندارن، برای خیلی از آدمهای مهم ارزش تبلیغاتی ندارن پس فایده نداره که برای مدیریت اجباری اونها وقت بذارن. (بگذریم از اینکه تکواندو هم داره به سرنوشت فوتبال دچار میشه چون که تو المپیک قبلی با دو تا مدال داشت معروف میشد و ارزش وقت گذاشتن رو پبدا کرده بود، باز هم خدا پدر ساعی رو بیامرزه که ما و خیلی های دیگه رو خوشحال کرد و گرنه معجزه مدیران لایق رو تو تکواندو هم میدیدیم) خدایا! وضعیت تیم های ملی مارو از حمایتهای مدیریتی ویژه به دور بدار! و اونا رو روز به روز موفق تر بگردان! آمین