درحال حاضر زیرساخت های IT در محیط های کاری نرم افزارهای جهت ارائه خدمات الکترونیکی وجود دارند كه تمام آنها در ارتباط تعریف شده ای با یکدیگر قرار دارند. می توان از دو بعد كل و جزء به اجزاء تشكيل دهنده زيرساختي نگریست: از نگاه كلي اجزاء يا بسته هاي مشخصي با وظايف معلوم در اين مجموعه وجود دارند، اجزایی مانند سرور، سوئيچ، مسیریاب و ... . از ديدگاه جزء، هر يك از اين بخش ها از قطعات و اجزایي تشكيل شده اند كه هماهنگي و همكاري مابين قطعات آنها در نهايت منجر به ايفاي نقش آن بسته مي شود. مثلاً همكاري و هماهنگي مادربرد، ديسك سخت،‌ كنترلرها، پردازنده ها، حافظه ها، گذرگاه هاي ارتباطي، پاور، فن و ... با يكديگر موجوديت ” سرور ” را تشكيل مي دهند. واضح است كه عملكرد صحيح هر بسته در جاي خودش، حاصل عملکرد صحیح هر دو مولفه فوق می باشد. عملكرد صحيح تعريفي است كه بنا به تقسيم بندي فوق داراي دو بعد مي باشد، اول از بعد كلي، ‌به معناي انتخاب سخت افزار مناسب و قرارگيري و تنظيم صحیح آن، و ‌دوم كاركرد سالم و صحيح قطعات يك بسته. مناسب عمل نمودن توامان اجزاء در هر دو بعد منجر به نتيجه اي قابل قبول مي گردد. بررسي دائمي و انجام واكنش مناسب براي رفع هر يك از ناهنجاري هايي كه باعث افت عملكرد مي شود از نكاتي است كه در راهبري شبكه داراي نقشي اساسي مي باشد. پايش مداوم سخت افزارها به صورت خودكار و از طريق نرم افزارهاي مونيتورينگ قابل انجام است. با ايجاد سيستم مناسب براي مونيتورينگ و پايش اجزاي زيرساختي مي توان از وقايع لایه های زیرساختی به موقع مطلع شد و واكنش مناسب و لازم را انجام داد. در اين مقاله به معرفی سیستم مونيتورينگ پرداخته می شود.

 

1-